Nasze porady

Jeśli chcemy zmienić coś w swoim domu, nadać mu nowy styl i sprawić, by wyglądał niepowtarzalnie, warto skorzystać z porad profesjonalistów.

Niezależnie od tego, czy chcemy delikatnie odświeżyć wnętrze, czy też gruntownie je odnowić, warto dokładnie przemyśleć i zaplanować prace remontowe. Poniżej znajdą Państwo przewodnik, jak samodzielnie przeprowadzić malowanie, by łatwo i szybko uzyskać upragniony efekt, a także wskazówki jak prawidłowo przeprowadzić remont powierzchni drewnianych i metalowych.

I. Wskazówki przy doborze kolorów do danego wnętrza:

Otaczające nas kolory mają duży wpływ na nasze samopoczucie i odbiór danego wnętrza. Zachęcamy do skorzystania ze wskazówek, jak dobrać kolor do konkretnego pomieszczenia, mając na uwadze jego charakter i specyfikę.

Pokoje dzienne

Pokoje, w których przebywamy w ciągu dnia powinny nastrajać nas optymistycznie i dodawać energii. Stąd też w tych pomieszczeniach należy stosować średnio nasycone, ciepłe kolory. Pokoje takie najczęściej są dobrze doświetlone, czy to światłem naturalnym czy sztucznym, dlatego świetnie sprawdzają się w nich wszelkie ciepłe odcienie np. pomarańcze i morele. Przy dobrym oświetleniu można też zastosować kolory ciemne - nie malujmy jednak wszystkich ścian ciemnymi kolorami. Ciekawie wyglądają pokoje, w których dwie ściany są ciemne, a dwie jasne. Do wyboru mamy dwa warianty tj. gdy ten sam kolor znajduje się na ścianach przyległych, drugi - na ścianach przeciwległych. W pierwszym przypadku uzyskujemy ciemniejszy, przytulny kąt, a drugi powoduje optyczne wydłużenie lub skrócenie pomieszczenia. Ciemne ściany wydają się być bliżej siebie.

Sypialnia

Najlepsze do sypialni są kolory jasne, chłodne, ale czyste, bo gwarantują one odpoczynek i relaks. Zielenie, błękity i fiolety oraz ich pochodne są najlepszą propozycją. Zastosowanie takich kolorów niesie ze sobą ryzyko, że całość będzie wyglądała nieco mdło, żeby więc tego uniknąć należy zastosować zabieg opisany wcześniej, czyli można użyć np. dwóch kolorów. W przypadku jasnych barw zdecydowanie lepsze efekty uzyskuje się, gdy ten sam kolor występuje na przeciwległych ścianach. Nieco odważniejszym można zaproponować pomalowanie sufitu np. kolorem jasnym żółtym. Nie spowoduje to przesadnego "nasycenia energią", a rano, tuż po przebudzeniu nasze pierwsze spojrzenie padnie na powierzchnie w kolorze słońca, dzięki czemu dużo łatwiej będzie poderwać się z łóżka, zwłaszcza zimową porą.

Kuchnia

Z umeblowaniem kuchni w stylu nowoczesnym współgrają jasne i czyste kolory. Z racji tego, że nowoczesne meble kuchenne mają najczęściej stosunkowo proste fronty, na ścianach możemy zastosować jedną z technik dekoracyjnych. Musimy jednak pamiętać o tym, żeby techniki nie były zbyt "ciężkie". Odważniejszym można zaproponować dobór kolorów na zasadzie kontrastu, czyli kolor ścian musi być zdecydowanie inny od koloru szafek. Meble w starym stylu, które najczęściej występują w ciemnych kolorach, dobrze komponują się ze ścianami w kolorach ziemi. Mogą być to kolory dosyć ciemne, ale w takim przypadku należy oczywiście pamiętać o dodatkowych źródłach światła.

Przedpokój

W większości przypadków przedpokój to pomieszczenie, do którego nie dociera światło słoneczne i często zdarza się, że bywa tam po prostu ciemno. Dlatego do przedpokoju najbezpieczniej jest zastosować kolory rozjaśniające. Możemy tu wykorzystać zarówno barwy ciepłe jak i zimne, pamiętając jednak o tym, by były one lekko lub średnio nasycone. W małym i prostokątnym przedpokoju na ścianach można zastosować kolory optycznie powiększające, czyli tonacje żółte, jasne pomarańcze, jasne błękity, biele i beże, a z zieleni jasny seledyn; drzwi i sufit pomalowane na biało dodadzą wnętrzu lekkości i zwiększą wrażenie przestronności, natomiast podłoga może mieć nieco ciemniejszą i chłodniejszą tonację. W korytarzu kwadratowym, chcąc go wydłużyć należy ściany prostopadłe do wejścia pokryć kolorem nasyconym: jasnym fioletem, zielenią, intensywnym beżem lub żółcieniem natomiast ścianę przeciwległą zgaszonym odcieniem, ściany z lamperią (w jednej tonacji) poszerzą i ożywią wnętrze - mocniejszy odcień powinien być niżej. Przedpokój wysoki i wąski warto optycznie obniżyć , co można osiągnąć malując sufit o ton lub kilka, ciemniejszym kolorem niż ściany, może to być np. mocny błękit przy jasnoniebieskich ścianach. Drzwi pomalowane na biało, z framugą w kolorze sufitu, urozmaicą wystrój i poszerzą pomieszczenie, natomiast jasna podłoga dodatkowo to podkreśli. Gdy przedpokój jest duży i nieforemny w kształtach warto zastosować kilka różnych barw lub tonacji jednego koloru. Pomalowane na przemian dwoma odcieniami ściany i drzwi podzielą i ciekawie zróżnicują przestrzeń; jest to sposób na powiększenie i rozjaśnienie fragmentów przedpokoju. Wnęka w przedpokoju często bywa przyczyną niezadowolenia - tymczasem może się ona stać oryginalnym elementem aranżacyjnym. Dlatego zamiast ukrywać, podkreślmy ją malując ciemniejszym kolorem. Zabieg ten pogłębi wnękę i stworzy doskonałe tło dla obrazu czy lustra; ciemniejszym kolorem pomalujmy również ścianę najgłębszą natomiast prostopadłe do niej jaśniejszym. Korytarz szeroki i niski może sprawiać przytłaczające wrażenie, dlatego sufit, aby nie wydawał się zbyt ciężki powinien być biały. Z kolei ściany w intensywnym kolorze, zwężą optycznie przedpokój; wysokość skorygujemy malując na suficie (wzdłuż granicy ze ścianami) pasek szerokości 10-20 cm w tym samym kolorze co ściany.

Biuro

Pomieszczenie biurowe to miejsce, w którym wymagana jest koncentracja, dlatego użyte kolory muszą pomagać w jej osiągnięciu, ale tak, by wielogodzinne przebywanie w tym pomieszczeniu nie męczyło i nie powodowało rozdrażnienia. Do biura należy wybierać więc kolory ciepłe, lekko lub średnio nasycone, ale też niezbyt intensywne , gdyż te ostatnie mocno przyciągają wzrok, przez co rozpraszają i szybko męczą oczy. Lekko nasycone czerwienie i żółcie oraz oczywiście ich pochodne świetnie nadają się do biur półotwartych czyli takich, w których pracownik, w ciągu swojego dnia pracy przyjmuje tylko kilku petentów. W biurach typu otwartego, czyli takich, przez które przewija się dziennie wiele osób można z powodzeniem zastosować kolory mocniejsze. Wyjątkowym biurem jest gabinet lekarski, w którym należy stosować delikatne, chłodne kolory, które uspokajają nasz umysł i koją nerwy. Ponadto, barwy chłodne kojarzą się z czystością, co dodatkowo zwiększa uczucie sterylności gabinetu lekarskiego.

II. Od czego zacząć

1. Niezbędne akcesoria malarskie

• farby marki Polifarb Dębica
• narzędzia malarskie ANZA (walek malarski, kuweta, narzędzia pomocnicze)
  
• pędzel do precyzyjnego malowania - ze sztucznego włosia dla produktów wodnych i z naturalnego dla rozpuszczalnikowych
• folia malarska, karton lub papier makulaturowy
• papierowa taśma malarska

2. Czym malować?

• dobór narzędzi zależny jest od rodzaju malowanego podłoża i rodzaju użytej farby; do wyrobów rozpuszczalnikowych zaleca się pędzle z włosia naturalnego, natomiast w przypadku wyrobów wodorozcieńczalnych najlepsze są pędzle ze specjalnych mieszanek syntetycznych;
• do gruntowania, szczególnie chropowatych powierzchni, zaleca się użycie pędzla, który pozwala na dokładne wtarcie farby w podłoże i właściwe jej rozprowadzenie;
• w przypadku malowania dużych, płaskich powierzchni najlepszym rozwiązaniem jest użycie wałka; wybór wałka trzeba uzależnić od farb, którymi zamierzamy malować: wałki z tworzyw sztucznych (poliester i nylon) przeznaczone są do farb wodorozcieńczalnych, natomiast wałki z tworzyw naturalnych (owczej wełny i moheru) z powodzeniem można stosować do farb rozpuszczalnikowych; malować należy pasami równoległymi - po naniesieniu jednej warstwy, drugą nakładamy krzyżowo; wybór zastosowanego narzędzia powinien być dokonany także na podstawie stworzonej przez niego struktury: niektóre walki pozostawiają prawie gladką powierzchnię, a inne delikatną strukturę; malowanie niektórych kolorów tylko w pionie - nawet pierwszej warstwy, może spowodować problemy z późniejszym przykryciem ewentualnych blędów wykonawczych, np. pasów po nalożeniu w miejscach lączeń wałka "podwójnej" ilości farby lub zmiany w polysku, co przy padającym świetle dziennym jest bardzo widoczne.

3. Prace malarskie

Ściany i sufity - przygotowanie

• wynieś lub zabezpiecz folią wszystkie meble i sprzęty;
• kinkiety, kontakty, krawędzie drzwi i okien itp. oklej taśmą malarską;
• dokładnie zabezpiecz całą powierzchnię podłogi folią malarską - uchroni to podłogę przed przypadkowym zachlapaniem farbą;
• rozłóż na podłodze karton lub papier makulaturowy - wchłoną rozchlapaną farbę;
• ze ścian i sufitów usuń kurz, pył, tłuszcz oraz słabo przylegającą, łuszczącą się powłokę starej farby;
• ewentualne ubytki powierzchni wypełnij najlepiej akrylową masą szpachlową, przeszlifuj i odkurz;

Malowanie

• przed malowaniem starannie wymieszaj farbę w opakowaniu;
• zagruntuj powierzchnie uprzednio niemalowane;
• za pomocą pędzla lub małego wałka pomaluj powierzchnie trudno dostępne, np. krawędzie na styku sufitu ze ścianami, pasy wokół drzwi, okien i w narożnikach itp.
• w pierwszej kolejności pomaluj sufit, później ściany;
• sufit maluj zawsze od strony okna w kierunku pokoju; unikaj malowania za jednym razem powierzchni większych niż odpowiadających 2-3 szerokościom używanego wałka; farbę kładź zgodnie z kierunkiem padania światła oddalając się od źródła światła, aby nie było widać smug;
• maluj ściany nanosząc farbę w kierunkach góra-dół, a następnie prawo-lewo, dzięki temu cała malowana powierzchnia zostanie równomiernie pokryta farbą; ostatnie pociągnięcia wałka powinny być prowadzone od dołu do góry tak, aby uzyskać jednolitą fakturę (bez dociskania walka - pozwala ściągnąć ewentualny nadmiar farby i pozostawia równomierną strukturę)
• po zakończeniu aplikacji niezwłocznie usuń taśmę malarską i umyj narzędzia;

Malowanie drewna i metalu

• dokładnie odkurz, oczyść z brudu i odtłuść powierzchnie przeznaczone do malowania;
• zabezpiecz powierzchnię przed zabrudzeniem za pomocą taśmy malarskiej oraz folii, kartonów lub papieru makulaturowego;
• usuń słabo przylegające, łuszczące się powłoki starej farby;
• surową powierzchnię drewna zagruntuj farbą alkidową FTALOFARB marki Polifarb Dębica lub maluj bezpośrednio;
• elementy drewniane eksploatowane na zewnątrz pomieszczeń zabezpiecz uprzednio odpowiednim impregnatem;
• metalowe powierzchnie zagruntuj farbą antykorozyjną marki Polifarb Dębica (np. NEOKOR);

Odnawiamy stare okna

• zdejmujemy skrzydła okien i układamy poziomo na stole, stare okucia demontujemy, a miejsca po nich czyścimy drucianą szczotką
• oceniamy stan starej farby, jeżeli jest tylko pożółkła czyścimy papierem ściernym, następnie ściereczką zmoczoną w ciepłym roztworze płynu do mycia, po wyschnięciu ponownie przecieramy papierem ściernym, jeżeli jednak farba jest zniszczona, łuszczy się - usuwamy ją używając do tego ręcznej cykliny lub elektrycznej szlifierki, ewentualnie elektrycznej opalarki, zmywacza do farb lub specjalnego skrobaka
• wygładzamy powierzchnię papierem ściernym a następnie usuwamy z powierzchni wszystkie pozostale po szlifowaniu pyłki, jeżeli używaliśmy zmywacza do farb - usuwamy resztki z ram okna przecierając je benzyną ekstrakcyjną lub wodą, w zależności od rodzaju użytego zmywacza
• usuwamy stary kit i nakładamy nowy, zamiast kitu możemy użyć silikonu szklarskiego (szczelinę między ramą, a blachą okapową też uszczelniamy silikonem)
• blachę okapową czyścimy z rdzy, następnie odtłuszczamy benzyną ekstrakcyjną i zabezpieczamy odpowiednią farbą (np. gruntujemy farbą NEOKOR, a następnie malujemy nawierzchniowo farbą MALUX®, jeśli wybierzemy farbę inną niż biała, najlepiej zastosować MAKOR-TIX®, grunt i farbę nawierzchniową w jednym)
• zabezpieczamy szyby papierową taśmą malarską
• malujemy ramy farbą podkładową do drewna (np. FTALOFARB), a po wyschnięciu farbą nawierzchniową.

Reperujemy pęknięcia oraz ubytki tynku

• poszerzamy pęknięcia krawędzią szpachelki lub nożem skrobakiem do glazury
  
• zeskrobujemy odstające od podłoża fragmenty tynku
• odkurzamy rysę pędzlem, a następnie przecieramy to miejsce wilgotną gąbką
• wypełniamy rysę najlepiej szpachlą akrylową za pomocą wąskiej, stalowej szpachelki wciskając dokładnie masę we wszystkie zakamarki oraz załamania uszkodzenia
• rozprowadzamy masę szeroką szpachelką tak, aby pokryć miejsce pęknięcia i fragment ściany wokół niego * pozostawiamy do wyschnięcia
• szlifujemy ścianę papierem ściernym o grubości zbliżonej do faktury ściany

Naprawiamy obtłuczony narożnik

• uszkodzone miejsca oczyszczamy z pyłu i okruchów zaprawy
• przygotowujemy szpachlę akrylową według przepisu na opakowaniu
• uszkodzony fragment zwilżamy wodą, aby suche podłoże nie odciągało wilgoci z zaprawy
• w przypadku dalszego obsypywania impregnujemy je farbą gruntującą
• przykładając kielnię do gładzenia do jednej krawędzi narożnika, wypełniamy zaprawą uszkodzone miejsce za pomocą kielni murarskiej, następnie przykładamy kielnię do gładzenia do drugiej krawędzi narożnika i wypełniamy zaprawą resztę uszkodzonego miejsca
• do wykończenia narożników rekomendujemy narzędzia ANZA
• gdy masa gipsowa stwardnieje należy przeszlifować ją papierem ściernym lub metalową siatką ścierną
• gradację materiału ściernego dobieramy do faktury ściany (im grubsze ziarno tynku tym grubszy papier)
• odkurzamy narożnik
• przed malowaniem lub tapetowaniem możemy zagruntować narożnik odpowiednim preparatem lub przetrzeć cienką warstwą zaprawy tynkarskiej

III. Co do czego - czyli rodzaje farb:

Podejmując decyzję o wyborze farby powinniśmy wziąć pod uwagę różne aspekty, m.in. efekt dekoracyjny jaki chcemy uzyskać, typ malowanego pomieszczenia oraz inne czynniki, takie jak. rodzaj i ilość światła, które będzie oddziaływać na malowaną powierzchnię.

Farby możemy podzielić biorąc pod uwagę np. rodzaj rozpuszczalnika, stopień połysku i odporność na zmywanie.

1 Podział farb: wodorozcieńczalne i rozpuszczalnikowe

W tym wypadku rodzaj farby zależy od rozpuszczalnika – może być nim woda lub np. niskoaromatyczna benzyna lakowa. Jeszcze parę lat temu, rodzaj zastosowanego rozpuszczalnika był wyznacznikiem jakości, a właściwie trwałości powłok lakierowych. Produkty rozpuszczalnikowe były trwalsze i tworzyły ładniejsze powłoki.
Obecnie produkty wodorozcieńczalne dorównują produktom rozpuszczalnikowym pod względem jakości i trwałości, a dodatkowo posiadają wiele zalet: są przyjazne dla środowiska, dużo szybciej schną i nie wydzielają intensywnego zapachu.

2 Podział farb: matowe i z połyskiem

Drugim kryterium jakie można zastosować przy podziale produktów jest stopień połysku. Zgodnie z normą ISO 13300 wyróżnia się obecnie cztery stopnie połysku: połysk, półpołysk, mat i głeboki mat. Wybierając stopień połysku warto wziąć pod uwagę nastepujące zależności:

- Farba o wysokim połysku często jest bardziej odporna na zmywanie niż farba o niskim stopniu połysku, ale nie zawsze. W dużym stopniu zalezy to od marki danego produktu.
- Na trwałość koloru ma wpływ rodzaj zastosowanych substancji tworzących powłokę (np. żywica), a nie sam połysk farby. Faktem jest, że przy intensywnej eksploatacji bardzo matowych powłok, mogą powstać miejscowe wybłyszczenia. Dlatego nie zaleca się stosowania matowych farb w takich pomieszczeniach jak np. korytarz czy przedpokój.
- Duże powierzchnie zdecydowanie ładniej wyglądają, gdy nie błyszczą się zbyt mocno. Od pewnego czasu bardzo modne są wykończenia w bardzo niskich stopniach połysku.
- Powłoki o wykończeniu matowym dobrze ukrywają nierówności podłoża i ewentualne błędy malarza, podczas gdy powłoki z połyskiem mocno je podkreślają. Fakt ten ma duże znaczenie zwłaszcza w przypadku, gdy nie mamy możliwości doprowadzenia powierzchnie do idealnej równości.


3 Podział farb: Zmywalne i niezmywalne

Kolejny podział, którego możemy dokonać względem farb dotyczy ich odporności mechanicznej. Za parametry powłoki odpowiedzialne są substancje wykorzystane do produkcji farby. Największy wpływ ma tutaj rodzaj i ilość zastosowanej żywicy.
Najczęściej porównywanym parametrem, świadczącym o jakości farby, jest jej odporność na zmywanie czy szorowanie. Odporność powłoki określana jest obecnie zgodnie z normą PN-EN ISO 11998, a produkty klasyfikowane są według normy PN-EN 13300.
Według tych norm produkty dzielone są na 5 klas. Klasa 1 dotyczy produktów, mających najwyższą odporność mechaniczną, klasa 5 to produkty o najsłabszych parametrach odpornościowych. Warto wiedzieć, że produkty z Klasy 1 są produktami, które można czyścić (zmywać) przy użyciu ogólnie dostępnych środków myjących. Klasa 2 to produkty, które posiadają warunkową odporność na zmywanie, co oznacza, że w praktyce powłoki uzyskane takimi produktami można delikatnie przecierać, jednak przy zbyt intensywnym myciu, mogą nastąpić pewne zmiany w wyglądzie powłoki.
Reprezentantami klas 4 i 5 są zazwyczaj produkty z niskiej półki cenowej i nie wykazują one parametrów pozwalających na okresowe przemywanie powłoki.

Przy okazji warto wspomnieć o starej normie określającej odporności mechaniczne produktów. Według tej normy sprawdzano ilość cykli ścierania, które dana powłoka jest w stanie wytrzymać. Farby wykazujące odporności powyżej 3000 cykli uznawano za farby o wysokiej odporności na zmywanie.

IV. Realizujemy swoje barwne pomysły - komputerowy dobór kolorów

• powinniśmy dokładnie określić co i jakim kolorem chcemy pomalować
• następnie sprawdzamy jakim warunkom powinna sprostać dana farba, tzn. czy będzie użytkowana wewnątrz, czy też będzie narażona na oddziaływanie warunków atmosferycznych
• wybieramy rodzaj produktu - wodorozcieńczalny czy rozpuszczalnikowy.
• gdy już wiemy jakie farby chcemy kupić, możemy przystąpić do wybrania koloru ze wzorników, w których znajdują się tysiące kolorów oznaczonych symbolami
• zamawiamy u sprzedawcy kolor wg nr umieszczonego na próbce

V. Rady prosto z pracowni aplikacji

Jak odnowić mieszkanie lub dom wyrobami marki Polifarb Dębica?

Aby przystąpić do odnowienia (malowania) ścian wewnętrznych naszego mieszkania musimy się najpierw zastanowić nad tym, jaki efekt końcowy chcemy uzyskać (połysk powłoki, odporność na ścieranie, kolor itp.), w jakim stanie są obecnie nasze ściany oraz jakimi środkami finansowymi dysponujemy na ten cel.

1. Stan obecny naszych ścian - jeżeli mamy do czynienia z nowopowstałym budynkiem to z pewnością będziemy musieli się zająć malowaniem tynków cementowo-wapiennych, gotowych tynków gipsowych lub gładzi gipsowych. Są to materiały obecnie najczęściej stosowane w polskim budownictwie. Tynki cementowo-wapienne zanim zostaną pomalowane muszą być uprzednio sezonowane przez co najmniej 4 tygodnie. Po upływie tego czasu możemy je pomalować lub - jeśli trzeba wyrównać powierzchnię - nałożyć warstwę szpachlówki. Inną coraz częściej spotykaną powierzchnią są gładzie gipsowe. Mogą one jednak stwarzać pewne problemy jeżeli chodzi o przyczepność farb nawierzchniowych (dotyczy to gladzi niskiej jakości - są miękkie i pylą się przy każdym przetarciu). Dlatego też gruntowanie takiego podłoża jest koniecznością. Powierzchnie uprzednio malowane farbami emulsyjnymi trzeba dokładnie umyć z brudu, kurzu, tłustych plam, kleju do tapet itp. Należy usunąć wszystkie łuszczące się powłoki i luźne fragmenty tynku. Większe ubytki uzupełnić gipsem szpachlowym, zaś drobne nierówności - szpachlówką na bazie dyspersji lub gipsu. Jeżeli mamy zamiar malować ściany na kolor, warto zwrócić szczególną uwagę na to, aby powierzchnie do malowania były równe i gładkie, ponieważ intensywne kolory zwłaszcza farb satynowych (z lekkim połyskiem) uwypuklają wszelkie nierówności powierzchni.

2. Efekt jaki chcemy uzyskać - wybór farby Zasadą jest stosowanie gruntów i farb nawierzchniowych jednej marki to znaczy, że decydując się na wyroby Polifarb Dębica kupujemy farbę gruntującą i nawierzchniową tej samej marki i stosujemy się ściśle do zaleceń umieszczonych na opakowaniu.

3. Wykonanie malowania - jeżeli dokonaliśmy wyboru farby (oraz ewentualnie farby do gruntowania), musimy pamiętać o zakupieniu takiej jej ilości, aby wystarczyło nam na pomalowanie całego pomieszczenia. Zwłaszcza do pokrycia ostatniej warstwy należy przygotować odpowiednią ilość jednorodnej farby. Jeśli więc pozostała nam farba w kilku puszkach - najlepiej zlać ją i wymieszać w jednym pojemniku. Aby zachować odpowiednią czystość pomieszczenia należy zabezpieczyć podłogi i otwory okienne oraz inne przedmioty za pomocą folii i taśmy malarskiej. Przygotujmy również odpowiednie narzędzia tj. wałki do emulsji (także specjalne wałki do malowania w rogach) lub ewentualnie pędzle i szczotki malarskie dostępne w sklepach z narzędziami malarskimi. Trzeba zwrócić uwagę na jakość oferowanych nam narzędzi. Dlatego Polifarb Dębica rekomenduje wysokiej kalsy narzędzia malarskie firmy ANZA. W danym pomieszczeniu należy stosować jedną technikę malarską. Bardziej efektywne i ekonomiczne jest malowanie za pomocą wałków, ponieważ uzyskujemy grubsze powłoki, a co za tym idzie szybciej pokryjemy powierzchnię oraz uzyskamy jednorodną strukturę. Do malowania pędzlem niejednokrotnie konieczne jest rozcieńczenie farby (jednak nie każda farba do rozcieńczenia się nadaje), aby zapobiec powstawaniu tzw. sznarów po pędzlu. Nadmierne rozcieńczenie wyrobu wpływa niekorzystnie na odporność powłoki, stopień pokrycia powierzchni, zdolność łączenia się z barwnikami i inne własności farby. Malowanie zaczynamy od góry - najpierw sufity, później ściany. Po wyschnięciu farby na suficie przyklejamy taśmę malarską w celu odcięcia koloru i malujemy ściany.

Możliwe jest wykonywanie na ścianach (lub suficie) różnych wzorów lub kombinacji kolorystycznych odcinając poszczególne kolory za pomocą taśmy malarskiej. Ciekawe efekty można również uzyskać stosując szablony malarskie. Malując jedną ścianę nie należy robić przerw, ponieważ malowanie "na sucho" lub niedomalowania mogą wpłynąć niekorzystnie na efekt końcowy. Wykańczając powierzchnię wykonujemy ruchy wałkiem w jednym kierunku, najlepiej z góry na dół, ujednolicając powstającą strukturę. Na koniec jeszcze jedna uwaga - należy stosować się do instrukcji zamieszczonych na opakowaniach wyrobów, są one oparte na naszych doświadczeniach i zamieszczone zostały po to, aby pomóc wykonawcom w prawidłowym przeprowadzeniu prac malarskich.

Marzena Kurczyk-Półchłopek

Kierownik Pracowni Stosowania